Behaviorisme


 * __Inleiding Behaviorisme__**

Het behaviorisme is begonnen bij John Watson. Hij was een belangrijke man voor het behaviorisme en wordt zelfs grondlegger van het behaviorisme genoemd. Watson onderzocht gedrag door impulsen van buitenaf. Volgens Watson was het gedrag een reactie (respons) van een levend wezen (organisme) door een prikkeling (stimulatie) van buitenaf. Andere belangrijke grondleggers van het behaviorimse zijn Pavlov, Skinner en Thorndike. In de ogen van behavioristen zijn mensen net als een wit vel papier waar nog niets op staat. Het blad wordt gevuld door opslag van kennis door onderwijs en opvoeding, waardoor de mens gevormd wordt. Het behaviorisme negeert het feit dat mensen verschillen hebben, bijvoorbeeld karakter. Behavioristen staan bekend om de experimenten met dieren. Er werden dieren dingen geleerd door hen te belonen als zij zich goed gedroegen en gaven de dieren straf als zij ongewenst gedrag vertoonden. Behavioristen zijn ervan overtuigd dat er samenhang bestaat tussen het gedrag van dieren en mensen. Behavioristen nemen gedrag waar via zintuigen. Mensen en dieren worden objectief bestudeerd via wetenschappelijke gegevens.


 * __Leerpsycholoog__**

Edward Thorndike (1874 - 1949) is geboren in Williamsburg. Hij groeide op in Massachusetts. Toen hij jong was, was hij eigenlijk helemaal niet geïnteresseerd in psychologie, maar na het lezen van een boek van William James groeide zijn interesse. Edward Thorndike studeerde ‘science’ en heeft daarin in 1895 zijn diploma behaald. Daarna ging hij naar de universiteit van Harvard om Engelse en Franse literatuur te studeren. Tijdens zijn 1e semester nam hij een psychologie cursus van William James. Thorndike vond deze cursus zo interessant dat hij in zijn 2e semester besloot over te schakelen op een studie over psychologie. Hij ging naar Colombia waar hij studeerde onder de leiding van psycholoog James McKeen Cattell. Edward Thorndike staat bekent om het fenomeen ‘operante conditionering.’ Operante conditionering is het proces dat plaatsvindt als een dier of mens gedrag uitvoert en leert van de consequenties van dat gedrag. Zelf noemt hij dit ‘wet van effect’. Deze wet houdt in dat als het gedrag van een dier beloond wordt, het dier dit gedrag vaker gaat vertonen. Gedrag dat bestraft zal door een mens of dier minder vaak vertoond worden, maar gedrag dat beloond wordt zal wel veel vertoond worden. Op die manier wordt er geleerd door ervaringen. Om dit te onderzoeken maakte Thorndike gebruik van de zogenaamde ‘puzzelbox’. De ‘puzzelbox’ was een box, waarin in hij een hongerige kat plaatste. Buiten de box zette hij eten neer. In de box zat een pedaal, zodra de kat op de pedaal drukte, kon hij bij het eten komen en kreeg hij dus voedsel. Uiteindelijk had de kat de puzzel opgelost en drukte op de pedaal. Het gedrag van de kat, werd dus beloond door voedsel. De kat werd daarna nog vaker in de puzzelbox gezet en wist de pedaal steeds sneller te vinden.


 * __Bibliografie__**

[] [] [] []